Gemeente in corona-tijd

We kunnen elkaar niet in ons kerkgebouw ontmoeten. Toch zijn en blijven we gemeente. Deze pagina is bestemd voor foto’s, tekst, tekeningen enz die iets laten zien over gemeente zijn in corona-tijd. Regelmatig wordt er bovenaan een nieuwe bijdrage geplaatst. Heb jij een mooie aanvulling? We plaatsen het graag. Stuur dan een mail naar gg.slikkerveer@gmail.com.

Soms is het zoeken naar rust binnen het gezin om een online kerkdienst goed te kunnen volgen. Zéker wanneer onze 4-jarige het allemaal lang vindt duren. Vandaag ging het wonderlijk goed. ’s Morgens lezen we na het eten altijd het bijbelgedeelte waarover de dominee zal gaan preken en de kleuter was direct alert. Ze legde na het ontbijt de kinderbijbels op tafel en ging naarstig op zoek naar het bijbelverhaal over de blindgeborene. De regel is dat ze 1 dienst netjes blijft zitten en dat ze de andere dienst mag spelen. De preek was in grote lijnen goed te volgen en op vragen die de dominee stelde werd dan ook direct antwoord gegeven. Eveneens werden de woorden van de dominee af en aan voorzien van commentaar, uitroepen van verbazing en herkenning of nieuwe vragen. Na afloop werd er een kleurplaat van de blindgeborene gekleurd waarbij vooral het slijk fascineerde. Bij de middagdienst ging onze kleuter met de klei spelen maar haar aandacht werd gewekt zodra ze hoorde dat het weer over de blindgeborene ging. Grote verontwaardiging toen ze opving dat de Farizeeërs zeiden dat de Jezus niet van God was. “Wél! De Heere Jezus is wél van onze God! Ja hè mam! Dat zeggen de Farizeeën verkeerd hè mam?!” Het gedeelte over de blindgeborene die in de ban werd gedaan werd niet helemaal begrepen, want: “Waarom wordt de blindgeborene in de pan gedaan??”
’s Avonds in bed werd het bijbelverhaal nog eens naverteld en we spraken erover dat ook wij moeten bidden of we mogen zien, omdat ook wij blind zijn. Ik vertelde haar dat de Heere heel graag wil dat de kinderen tot Hem komen en ik kreeg direct onderwijs terug: “Maar Hij wil ook dat de grote mensen tot Hem komen hè mam!” Na nog wat vragen over hoe de hemel en God er uit zullen zien en hoe wij bij Hem kunnen komen vertelde ze dat ze heel graag bij Hem wil komen. Ik stopte haar onder, gaf haar een kus en zei haar welterusten.
Eenmaal beneden zette ik de babyfoon aan en daar hoorde ik een heel teer gebed, en zag gevouwen handjes boven de dekens.

“Heere Jezus, wilt U zorgen dat ik U kan zien. 
En dat U mijn hart wast. 
Ik heb van mama gehoord dat U nooit verkeerd zal doen. 
Om Jezus wil; Amen”

Uit den mond der jonge kinderen en der zuigelingen hebt Gij U lof toebereid, Mattheus 21:16b.
Wij hadden hiermee onze 3e preek van deze zondag…

Je bent 14 jaar.
En het is coronatijd.
Af en toe maak je een tekening.
Deze keer van een meisje.
Het huilt.

Gelukkig is deze 4-jarige
niet vergeten
dat kerkgang
samenkomen is
en niet alleen
een beeld-dienst.
En iedereen is welkom……

Het koor ‘Met hart en stem’ heeft in de corona-tijd dóór gezongen.
Lees, kijk én luister naar het virtuele koor. In de tekst vind je de link naar de opname (kijken én luisteren!)

Koor in coronatijd
Een map, een potlood en mijn mobiel. Dat waren de benodigdheden voor koor in de afgelopen maanden. Op creatieve wijze wordt koor voortgezet via Whatsapp. Iedere maandagavond stroomde mijn mobiel vol met spraakberichtjes. André opent als voorzitter de Whatsapprepetitie en geeft het woord aan onze dirigente Esther om de repetitie te leiden. We beginnen met de opwarming. Als u nu denkt dat het stemoefeningen zijn, heeft u het mis. We beginnen namelijk met de opwarming van het lichaam. Esther instrueert ons om met onze rechterwijsvinger de grote linkerteen aan te raken. Er volgen nog een aantal sprongen en dan zijn de stemmen aan de beurt om op te warmen. Een zelf geschreven liedje fungeert hier prima voor: ‘met hart en stem ons prachtig koor, zing nu maar mee’. Hoewel de Paasuitvoering niet door is gegaan, hebben we een andere manier waarop we alleen, maar toch samen van God kunnen zingen. Namelijk een virtueel koor: hierbij maakt elk koorlid een opname van het lied en wordt dit door middel van videobewerking over elkaar heen gezet waardoor we toch één geheel zijn.
Klik hier voor het resultaat!
De Whatsapprepetitie wordt na een halfuurtje weer afgesloten. Het samen zijn en samen zingen is niet meer wat het was en een Whatsapprepetitie vervangt zeker niet een ‘echte’ kooravond, maar in dit soort tijden konden we op deze manier toch samen zingen en een gevoel van samenhorigheid creëren. Uitkijkend naar het moment dat we als koor weer gezamenlijk Gods eer kunnen bezingen.

Een dominee aan het woord:
(over de periode dat er nog geen gemeenteleden naar de kerk konden komen)
“Ja, het is vreemd, preken in een bijna lege kerk. Maar, een gemeente waar je regelmatig mag voorgaan, en die je ‘vanouds’ nog wat kent, maakt het wat anders. En vooral: Gods Woord mag verkondigd worden en dat is het belangrijkste! Het is fijn dat er tegenwoordig zoveel middelen zijn, zodat mensen thuis ook kunnen meeluisteren en meekijken. Denk trouwens eens aan die mensen die om de een of andere reden genoodzaakt zijn om altijd via de kerktelefoon te luisteren”.

Fijn hè, dat we weer met meer mensen naar de kerk mogen? Ik val stil. Er gaat van alles door me heen. Ik ben er nog niet uit. Nou ja, misschien wel, maar durf ik dat hardop te zeggen? En nu wordt de vraag hardop gesteld. Verwacht de ander eigenlijk antwoord? Als ik durf, dan zou ik zeggen dat ik er enorm tegenop zie. Nee, ik ben niet bang voor besmetting. Maar die 1,5 meter.  Om de huishoudens die bij elkaar mogen zitten. Daar een gezin met een aantal kinderen. Daar een echtpaar met z’n tweeën, da’s ook een huishouden. En hier zit ik. Dat is mijn huishouden. En in een wijde boog van 1,5 meter zit er niemand naast me of voor me of achter me.  Ik weet het, het zijn de voorschriften en daar moeten we ons aan houden, dat is gehoorzaamheid. Maar mijn gevoel is er ook. Het is nog eens extra zichtbaar, mijn huishouden, dat ben ik, alleen. En dat doet zeer. O ja, er werd een vraag aan me gesteld. Zou ik het durven zeggen?

Corona; het Spaanse woord voor kroon.
De kroon die de wereld op zijn kop heeft gezet.
De kroon die ons bescherming doet zoeken in mondkapjes en handen wassen.
De kroon die afstand vraagt. 

Onverderfelijke kroon; de kroon uit 1 Korinthe 9 en uit Hebreeën 12.
De kroon die ons beloofd is, wanneer wij het pad van Het Licht zullen lopen.
De kroon die wij verkrijgen wanneer wij de goede loopbaan lopen.
De kroon die ons bescherming doet zoeken in de geestelijke wapenrusting.
De kroon die nabijheid geeft…
Omdat Eén ons is voorgegaan.

Een vraag aan een 5-jarige:
“Toen ik na de kerkdienst aan mijn dochter van 5 vroeg wat ze er van vond om thuis te luisteren in plaats van in de kerk antwoordde ze dat ze thuis luisteren wel fijner vond, de dominee praat soms wel een beetje zacht, en als we dan thuis luisteren kunnen we hem wat harder zetten, en op de vraag of dat het enige was, vertelde ze dat de dominees ook wel duidelijker waren, ze snapte het nu beter, maar wat ze wel heel erg mist in de coronatijd is dat ze ’s middags niet naar de +4 kan, ’s middags onder de kerkdienst een kleurplaat maken is toch wel minder leuk dan de +4?”

Er is veel creativiteit in de gemeente. Deze collage is door een 11-jarige gemaakt.

Een 11-jarige vertelt:

Beste mensen,
Ik ga iets vertellen over hoe het in de kerk is.
Ik ga beginnen.
Je komt de kerk binnen je moet je handen desinfecteren, dat voelt heel vies en het smaakt raar.
Je moet wachten op de koster, tot hij klaar is met andere mensen en dan wijst hij je een plek aan.
Je zit in de kerk en je zit niet op je eigen plek en je mag niet zingen, dat is niet leuk en dat is heel moeilijk.
Je moet 1,5 meter afstand houden en je moet in je ellenboog niezen. Je mag ook met niemand praten en je moet alle dingen laten staan, ook de bijbels die in de bank staan.
Je mag de wc niet gebruiken en je jas niet ophangen.
Ik vind het niet leuk en heel vervelend dat er zoveel niet mag, maar niemand kan er wat aan doen.
Ik hoop dat u van dit stukje genoten heeft!

Een gemeente-lid in actie namens de kerkenraad:

“Willen jullie een presentje voor gemeenteleden in de buurt rondbrengen?” Deze vraag kwam van de hulpgroep. En dat wilde ik wel doen. Zo trok ik met een fietstas vol flessen appelsap eropuit. Maar niet zonder eerst met hulp van mijn man de plattegrond te bestuderen. Zo leer ik weer een stukje van Ridderkerk (voor mij nog relatief nieuw) kennen. Én gemeenteleden, waarvan ik ook nog lang niet iedereen ken. Ik kreeg veel verraste reacties te horen: “Wat leuk dat we dat krijgen!”, “Kom even binnen” en: “Wie ben jij dan?” Een mooie manier om als gemeenteleden weer even op elkaar betrokken te zijn! 

Een woordzoeker!
Je kunt de woordzoeker hier downloaden om uit te printen.
Klik hier als je de woordzoeker op de computer wilt oplossen.

Op het kerkplein

Een 80-plusser schrijft:

Gemeente zijn in coronatijd
De vraag, aan menigeen gesteld: hoe ervaar jij deze corona tijd? Is het een oordeel van de Heere? Of heb jij er andere gedachten over, nu die heb ik wel. Mijns inziens laat de Heere even voelen: mensenkind wie denk je nu wel dat je ben? Druk, druk, rennen, een paar keer per jaar op vakantie, verre reizen, volle agenda, zo kan ik nog wel even doorgaan, maar bovenal, regeren, de baas spelen, zelfstandige ik gestalte geven. Al met al, Adam is nog springlevend, ten diepste willen wij Koning zijn en nu stuurt de Heere een heel klein virusje naar deze aarde en de wereld staat stil wat geen koning, president of dictator voor elkaar krijgt gebeurt zomaar, wereldwijd. Inderdaad, je agenda is leeg, de wegen zijn leeg en verlaten, de auto staat stil, je gebruikt geen liter benzine meer. Oude mensen zitten gevangen in het zorgcentrum, verpleeghuis, zelf mag ik als 80-plusser mijn vleugels nog uitslaan, waar ik nu heel dankbaar voor ben. De bede stijgt op; Heere, ontferm u onzer, dat geeft rust en vertrouwen, dan blijft Psalm 3 over: Ik lag en sliep gerust, van ’s Heeren trouw bewust tot ik weer verfrist ontwaakte, enz.

Een ouderling vertelt:

Pastoraat in corona-tijd
Het pastoraat is een wezenlijk onderdeel van het werk vooral van de ouderlingen in de gemeente.
Hoe wordt dat ervaren in deze tijd, als we door allerlei voorschriften aan handen en voeten gebonden zijn?
Zaterdag 21 maart jl. viel ons gehele kerkelijke leven stil. Hoe nu verder….hoe moet het nu, vooral met onze kwetsbare ouderen, hoe bereiken we de mensen in de tehuizen en thuis, hoe kan er pastoraat verleend worden bij onze zieken thuis en de meer of minder ernstige zieken in het ziekenhuis of zorginstellingen? Tevens kunnen er andere dingen gebeuren waarbij het nuttig en nodig is pastorale bijstand te verlenen.
Op verschillende manieren wordt er geprobeerd contacten te onderhouden door middel van een kaart, brief, telefoongesprek, app of mail. Via echtgenotes(n), ouders, kinderen of familieapp krijgen we spontaan of bij navraag van de ouderling informatie over (ernstig) zieken.
Het doet een ouderling pijn in het hart geen pastorale hulp te kunnen bieden aan het bed of waar dan ook, te luisteren naar de vragen waarmee het gemeentelid worstelt en vanuit het Woord van de Heere naar een antwoord te zoeken en samen te bidden. Gelukkig is het gebed niet aan plaats gebonden.
Wat leert de Heere ons als ouderling hier nu mee? We worden als ouderling teruggezet op de achterste bank. Hij laat de Woordverkondiging doorgaan. De Heere bemoedigt en laat op ongedachte momenten horen, dat Hij doorgaat met Zijn werk in mensenharten, van jongeren en ouderen. Gelukkig komt er een beetje verruiming en we zien uit naar het moment dat we weer als
tevoren ons werk mogen doen en met z’n allen weer naar de kerk kunnen en mogen gaan.
Hij wake over de gemeente en houde ons bij elkaar. De Heere zij ons allen, kinderen, jongeren en ouderen, tot een veilige schuilplaats. Weet: niet corona maar Christus regeert! ‘Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde.’ Matth. 28:18b.


Hoe is het om thuis naar de kerkdienst te luisteren of mee te kijken? Voor een deel van onze gemeenteleden is dat ‘gewoon’, omdat ze het altijd al doen. Heel veel anderen hebben een weg moeten vinden om hier vorm aan te geven. Deze keer een kijkje in enkele huiskamers.

Zondagmorgen
Ontbijt: de kinderen zijn druk aan het overleggen wie er de aankomende dienst de koster mag zijn en wie in de 2e kerkdienst. Ze weten van elkaar precies wie er wanneer geweest is, maar telkens willen ze tóch proberen of hun beurt voor deze taak iets naar voren geschoven kan worden…

9.15 uur: de uiteindelijk aangewezen koster is druk in de weer: Bijbels en psalmboekjes klaarleggen, Kinderbijbel, Kleurboeken die bij het deel horen van de Kinderbijbel, stiften. Als alles klaarligt op de tafel kan de laptop aan. Tijdens het wachten op de kerkenraadsleden die binnenkomen lezen we het Bijbelverhaal voor uit de Kinderbijbel. Bij dit verhaal maken we dan na de collectezang onze kleurplaat.

Voorheen mocht de koster ook de klok luiden. Tsja, dat maakte een leven en was het leukste klusje van de koster :). Maar daar zijn we op den duur maar mee gestopt, iets te veel leven in de brouwerij 🙂

Het opruimen aan het einde van de dienst hoort ook bij de kosterstaak. Tsja…voor deze taak moet de koster dikwijls even herinnerd worden aan het feit dat dit er ook bij hoort. En gelukkig helpen papa en mama de koster hier dan ook wel bij.

Een diaken vertelt:

Collecteren in corona tijd
Collecteren aan de uitgang was één van de eerste coronamaatregelen. Omdat een enkele week daarna het bijwonen van de kerkdiensten is beperkt, moesten we op zoek naar andere manieren om de collecte vorm te geven. Vanzelfsprekend hebben we gevraagd om de collecten (eenmaal per maand) over te maken, maar intussen zochten we ook verder naar makkelijker manieren.
* Een betaalknop via iDEAL zou ideaal zijn, maar bleek erg kostbaar;
* Een betaalverzoek via onze zakelijke bankrekening bleek geen soelaas te bieden, omdat per betaalverzoek slechts één betaling mogelijk is;
* Via Tikkie zijn meer betalingen per betaalverzoek mogelijk en bovendien is de particuliere versie gratis. Wél is het zo dat er maximaal 35 betalingen gedaan kunnen worden én is de betaallink maximaal 14 dagen actief.

Zodoende gebruiken we nu naast de mogelijkheid om de collecten over te maken, ook de Tikkie betaalverzoeken. En deze worden ook goed gebruikt, waardoor we regelmatig een nieuw betaalverzoek moeten aanmaken. Het is verblijdend dat velen uit de gemeente hun collectebijdragen maandelijks overmaken.
Ter illustratie: de bankafschriften van afgelopen maanden telden circa 20 pagina’s, tegenover de gebruikelijk 6 pagina’s hiervoor. Het is heel fijn dat ook hierin de onderlinge betrokkenheid bij de gemeente blijft!

De kerktuin wordt -coronatijd of niet- keurig bijgehouden.
We laten je graag meegenieten van al het moois dat er op dit moment te zien is.
Wilt u nog meer zien dan onderstaande foto’s, klik dan hier. (slideshow).

Een detail van de schaal met bloemen op het kerkplein.
De vijgenboom op het fietsenplein heeft verschillende vijgen.

De prachtig oranje-rode Oosterse papaver op de hoek van de Graaf Lodewijkstraat is inmiddels uitgebloeid, maar ook de zaaddozen zijn heel mooi!

In de gemeente zijn verschillende mensen – van diverse leeftijden – met tekentalent. Dank je wel, dat je dit met ons wil delen.

In stilheid

Buiten is het stil en ik hoor alleen de koolmeesjes. Ze zingen. Met mijn mobiele telefoon zit ik achter mijn bureau. Ik raak het microfoontje aan op mijn scherm en verwelkom de leden van Met hart en stem. Als ik klaar ben met praten, verstuurt mijn apparaat het bericht. En ik kan zien dat het beluisterd wordt. Daarna spreekt en zingt de dirigente de volgende berichten in. Met vier gezinsleden die ook koorleden zijn, zingen we mee, wetend dat andere koorleden thuis ook meezingen.

Op 9 maart was dat nog zo anders. Wat toen zo gewoon was, is nu bijna onvoorstelbaar. Met de opening lazen we een psalm en zongen die daarna. Ik zag links van me de sopranen, rechts de alten, voor me de mannen en naast me de piano en de dirigente. Ik noemde corona en dat we voortaan uit plastic bekertjes zouden drinken in verband met dat virus. Dat die virussen ook rond konden gaan tijdens het zingen, ik wist het nog niet. Ook niet dat een ander koor ook repeteerde op deze 9e maart en in de weken daarna 8 koorleden verloor aan corona.

Ik wist ook niet dat nog diezelfde week het koor afgezegd moest worden voor onbepaalde tijd. Ook niet dat de volgende bestuursvergaderingen via Whatsapp gingen. Dat de uitvoeringen in kerk, Ikazia en op De Dam niet door zouden gaan. En dat er Whats-app repetities kwamen. En dat we een digitale opname gingen maken als virtueel koor. Dat ’t Visnet de hele week stil bleef. Dat zingen zelfs in de kerk niet meer kon.

Toen kwam Psalm 65 in mijn gedachten: De lofzang is in stilheid tot U, o God. De psalm eindigt met: ook zingen zij. De dichter zwijgt maar de natuur zingt. De lofzang gaat door. Juist ook door die koolmeesjes in onze tuin.

Alles staat klaar voor een kerkenraadsvergadering
op 1,5 mtr afstand

Sinds de Corona crisis lig ik op de bank.
Nutteloos, overbodig, leeg en wit.

Mijn naam is agenda. Een eenvoudig en functioneel boekje. In de afgelopen jaren ben ik gepromoveerd tot een onmisbaar en leidend voorwerp. En terwijl mijn plek in menig leven steeds groter werd, kromp de ruimte voor ‘positieve ongeregeldheid’.
Tijd voor jezelf en elkaar is ingepland, er wordt niet vaak meer buiten het boekje gegaan.

En terwijl alles stil ligt door de gevolgen van Corona, valt het licht op de witregels.
Komt in zicht wat er eigenlijk nodig is. Stilte, tijd, rust.
Contact. Ongepland, nu.
Zonder het uit te moeten stellen tot een afspraakje over 2 dagen of 3 weken.
Geen bezette lijn, geen verbroken verbinding maar direct gehoor.

En straks, straks als de eerste afspraken weer in mij worden opgekrabbeld…
Dan is dat vooral het danken waard! Een teken dat het leven weer opgepakt mag worden.
Maar ik hoef geen leidinggevende rol in het leven meer, ik ben maar een hulpmiddel.
En ik hoop dat ik gevuld blijft met wat witregels…

Mondkapjes met wereldzee,
ten bate van ZGG.

(er kunnen geen bestellingen meer worden geplaatst)

Een 16-jarige schrijft:

“In het RD van zaterdag 30 mei werden de resultaten van een bepaald onderzoek gemeld. Het onderzoek ging over hoe mensen het gemeente-zijn nu ervaren. De helft vond dat de band met gemeenteleden hetzelfde was gebleven, maar 40% vond dat die band zwakker is geworden dan voorheen. En dat is ook hoe ik het ervaar. Niet alleen omdat we niet meer echt naar de kerk kunnen, maar vooral ook doordat er geen catechisatie, club of andere activiteiten meer zijn. Natuurlijk zijn er allerlei mooie initiatieven genomen, zoals de vlogs die de Daniël heeft gemaakt of de bloemen die de JV heeft bezorgd, maar ik zal toch wel blij zijn als het normale gemeenteleven weer start!”

Twee keer verzorgde deze familie een orgel- en voorleesuurtje. Elk gezinslid leverde een bijdrage.
Hier is de avond met het thema “Hij blijft getrouw” nog eens te beluisteren.

Een ander gezin is met elkaar gaan dichten:

Chaos
Ontwrichting
Radeloze eenzaamheid
Onzekere toekomst
Nabij is de dood
Angstig en groot
Christus
Overwinnaar
Redder in nood
O dierb’re mensenzoon
Nabij de gloriekroon
Aanbiddelijk groot!


Een van onze ouderen aan het woord: “Het is moeilijk. Het is zo vreemd, niet naar de kerk. Maar ik kan heel goed meekijken en luisteren. Je kan niet zomaar even naar de winkels. Dus ben ik thuis. Kan gelukkig nog op mijzelf wonen. Als je kijkt naar de vele mensen in verpleeghuizen en de zieken, dan is er veel reden tot dankbaarheid. Ik word nu ook gebeld. Ook door de kerkenraad en kreeg een fles met heerlijke appelsap. Leuk, van de JV kreeg ik bloemen en ik krijg ook kaarten uit de gemeente en tekeningen van de kinderen. Een gemeentelid maakt veel fiets- en wandeltochten. Dan stuurt ze me mooie foto’s uit de natuur. Ook werd er door iemand gebeld: “Bent u thuis? Dan breng ik pannenkoeken”. En het voorleesuurtje, ik hoop vanavond weer te kijken. Jammer als dat niet meer komt.
GOD de HEERE kan helpen. Daar alleen is verwachting en uitkomst. Onze handen vouwen.

Het zijn de kleine gebaren….
Een pannetje soep
een bosje bloemen
of een belletje.
De boodschap doet goed:
‘Er is aan mij gedacht’.

In de achterliggende weken zijn er heel wat tekeningen bezorgd op heel veel adressen. Wat een verrassing, dat kinderen op deze manier lieten merken dat ze aan andere mensen dachten!
“Helaas konden we door het corona-virus de belijdeniscatechisatie niet gezamenlijk afmaken. Gelukkig hebben we de laatste paar lessen via Skype kunnen volgen. Fijn dat we van die mogelijkheid gebruik konden maken. Ondanks dat we niet bij elkaar konden komen, waren het mooie leerzame avonden!”
“Klaar voor de kerkdienst”
Copyright © 2020 Gereformeerde Gemeente Ridderkerk-Slikkerveer Privacystatement